Czy pieniądze doprowadzają Cię do szału ?


 Pepete, ble, kasa, sałata…

 Budowa naszej osobowości odbywa się poprzez identyfikację z modelami rodzicielskimi, jednak zachowania obserwowane w dzieciństwie są często powielane. 
Nasza historia, nasze wykształcenie, środowisko społeczne, w którym dorastaliśmy, nie pozostają bez wpływu na nasz sposób pojmowania życia.

Jeśli pochodzisz z rodziny ludzi chciwych, istnieje duża szansa, że w wyniku buntu rozwiniesz albo identyczne zachowania, albo zachowania przeciwstawne. Cierpienie ze strony skąpego rodzica często prowadzi do rozdrażnienia, rodzą się postawy odwrócone, zwane rozrzutnością, o charakterze prowokacyjnym. W niektórych przypadkach może to wyjaśniać zjawisko zakupów kompulsywnych. Przeciwieństwo jest również bardzo powszechne. Udręka niedostatku, nieszczęścia, odczuwana przez lata w obliczu jednego lub kilku nadmiernie wydających rodziców, zostanie zrekompensowana przez iluzoryczną, uspokajającą skąpstwo w wieku dojrzałym. W psychologii mówimy o uczeniu się przez naśladownictwo, czyli uczeniu społecznym. Chantal Rialland (Faire de sa psychogénéalogie une chance ) we wstępie do swojej książki o psychogenealogii pisze : Od naszych bliskich uczymy się, co to znaczy być człowiekiem, być mężczyzną, być kobietą. 《Rodzina, świat oraz edukacja jako całość》

 

PIENIĄDZE I EDUKACJA

Na każdego z nas ma oczywisty wpływ. Nawet jeśli odmawiamy przyjęcia postaw członków rodziny, którzy sprawiali nam cierpienie w przeszłości, czasami zdarza  się je nam powtarzać.


To, czego doświadczyliśmy jako rodzina, jest często odpowiedzialne za relacje, jakie mamy z pieniędzmi. Istnieje zatem kilka modeli rodzinnych koncepcji pieniądza.

 

Przypomnij sobie, jak twoi rodzice rozmawiali z tobą o pieniądzach :

• Czy Ci o tym powiedzieli ? Czy był to częsty temat rozmów między wami (pieniądze tabu czy rodzinny sekret) ?

 • Czy wydawali się być zaniepokojeni pieniędzmi ? 

•Czy często odczuwali strach przed wyczerpaniem ?

• Czy często kłócili się o finanse ? 

• Z jakiego środowiska społecznego pochodzili i cokolwiek to było, czy w rezultacie ucierpieli (pieniądze i szacunek, pieniądze i sukces społeczny) ?

•Czy postrzegali pieniądze jako warunek sine qua (Nie ma szczęścia) ?

 • Czy w twoich oczach przywiązywali zbyt dużą wagę do koncepcji sukcesu przez pieniądze (pieniądze i sukces społeczny, pieniądze i poważanie) ?


•Czy pieniądze były nieuniknionym tematem rozmów na spotkaniach rodziny lub przyjaciół (uzależnienie od pieniędzy) ? • Czy mieli tendencję do oceniania twoich przyjaciół i rodziny ze względu na ich status społeczny (pieniądze i osiągnięcia, pieniądze i szacunek) ?


•Jakie zachowanie mieli wobec pieniędzy : skąpstwo, chciwość, rozrzutność, kompulsywne wydawanie pieniędzy, obojętność ?

 
W zależności od Twoich odpowiedzi możesz lepiej zrozumieć otrzymane wartości.


Pieniądze tabu

W niektórych rodzinach nie wolno rozmawiać o pieniądzach. Nigdy nie jest przedmiotem rozmowy nawet w sposób poufny między dorosłymi. Nikt o tym nie mówi, nie zadaje pytań. Ta postawa jest przekazywana z pokolenia na pokolenie i śmiałość powiedzenia słowa „pieniądze na zjeździe rodzinnym są szczytem braku wykształcenia, przekroczeniem prawa rodzinnego wprowadzonego w sposób dorozumiany. Ta koncepcja pieniądza 《tabu 》wywodzi się z tradycji judeochrześcijańskiej i dotyczy wszystkich klas społecznych. Pieniądze są przedmiotem wstydu, podobnie jak seks. Jest brudny, ukrywamy go, nie pokazujemy, obchodzimy się z nim dyskretnie płacąc.


Reprezentuje potencjalne źródło dewiacji : poszukiwanie przyjemności, władzy nad innymi. Jest wtedy używany z podejrzliwością, dystansem lub obojętnością. Jest to psychiczny mechanizm obronny. Pieniądz staje się przedmiotem – w psychologicznym sensie tego terminu, który jest przerażający. Wszystkie wyobrażenia z tym związane są źródłem niepokoju, a milczenie stanowi bardzo iluzoryczną obronę.

Dziecko, które dorasta w takim środowisku, wyobraża sobie, że problemy finansowe nie istnieją, że rozwiązuje się je samodzielnie. Jako osoba dorosła, jeśli pojawią się trudności finansowe, poczuje się bezradne, niezdolne do stawienia im czoła, a przede wszystkim zawstydzone. Weźmie za to odpowiedzialność – często nadużycie i będzie cierpieć z powodu poczucia winy. Poczucie winy, które wzmocni jego niechęć do mówienia o pieniądzach.

 

Osoby z tego typu rodziny żyją więc w pewnym sensie niedojrzałości pieniężnej.  Czują się niekompetentni i wstydzą się, że sami nie wiedzą, jak radzić sobie ze swoimi trudnościami. Skąd mieliby wiedzieć ? Nikt nigdy nie powiedział im o problemach z pieniędzmi. W rezultacie pojawia się nudne zmartwienie, a kwestia braku staje się wszechobecna. Ponadto bardzo trudno jest im rozmawiać z innymi, ponieważ mówienie o pieniądzach pozostaje tematem tabu, za wyjątkiem inwestycji emocjonalnych – cele charytatywne.  Oddawanie się radościom, jakie niosą ze sobą pieniądze, jest zakazem tym potężniejszym, że ma dwojaką naturę – rodzicielską i religijną.

 

Pieniądze, rodzinny sekret


Może się zdarzyć, że pieniądze są postrzegane jako rodzinny sekret. Mała fortuna, której pochodzenia nikt nie zna, przekazywana  z pokolenia na pokolenie. Jajo lęgowe dano kiedyś, które podtrzymują rodzinną legendę. Instrukcja brzmi „motus et bouche cousue”. Tu znowu pieniądze nabierają haniebnego charakteru i nikt nie powinien o tym wspominać. Poza reakcjami opisanymi powyżej, osobom z tych rodzin trudno jest odważyć się zająć ich miejsce wśród innych, ponieważ czują się winne swojej łatwości. Czują się bogaci, ale uważają, że nie zasługują na wartość, jaką dają im pieniądze. Czują, że inni są godni.

 

Pieniądze stają się rzeczą wstydliwą, o której niewiele należy mówić w kręgu rodzinnym, a w każdym razie poza nim. Dorośli z tego typu środowiska mają silne poczucie bezsilności w obliczu trudności finansowych i nierzadko, gdy pojawiają się problemy, podejmują katastrofalne decyzje, które mogą ich zrujnować. Bogactwo jest doświadczane jako stan rzeczy, który ma trwać, jak nazwisko rodowe. Najmniejsza troska o pieniądze nabiera charakteru niepokojącego ze względu na paradoksalną pozycję, w jakiej umieszcza jednostkę. Ten ostatni jest bowiem postrzegany jako osoba chroniona z którym rozmawianie o sprawach pieniężnych jest rzeczą delikatną, jeśli nie zakazaną. Poza tym, że czuje się niezdolny do skutecznego działania,  nie może liczyć na jakąkolwiek pomoc.


Możliwe jest również, w obliczu pewnych bankructw finansowych, rozważenie hipotezy o nieświadomym zachowaniu samobójczym, które ma zmyć winę leżącą u źródła fortuny. Zdarza się, że osoby wydające przymusowo to po prostu ludzie działający według tego mechanizmu. W historii wielkich rodzin mnożą się przykłady.

 

Zjawisko winnego losu jest wzmacniane przez fakt, że bogactwo często kojarzy się z kradzieżą i grabieżą. Nie możesz uwierzyć, że ktoś odniósł sukces dzięki swojej pracy. Bogaty człowiek musiał dorobić się nieuczciwie .


Pieniądze symbol sukcesu społecznego

 
Na obszarach uprzywilejowanych często istotne są wskaźniki sukcesu społecznego. Jednostka jest oceniana na podstawie zewnętrznych oznak łatwości lub obietnicy sukcesu. Każdy nowoprzybyły, chłopak lub dziewczyna jest w ten sposób analizowany i zostanie przez rodziców  akceptowany lub nie. 

 
Postrzeganie pieniędzy jako symbolu sukcesu społecznego powoduje, że ludzie żyją powierzchownie. Przedstawiając ekran złożony z zewnętrznych oznak bogactwa, aby zachować pozory łatwości i sukcesu. Uczucia, emocje, głębokie aspiracje są spychane na dalszy plan, a nawet całkowicie stłumione. Osoby rezygnują z powołania, aby poślubić karierę, co nie jest dla nich atrakcyjne, ale jest dobrze postrzegane przez ich środowisko.

 ♧♧♧♧♧

Ta reprezentacja pieniądza znajduje się w skromniejszych kręgach. Dzieci uczą się powstrzymywać swoje wybuchy emocjonalne i stwarzać pozory sukcesu. Skromny budżet rodzinny przeznaczany jest na zakup modnych ubrań, a nie na rzeczy niezbędne : żywność, zdrowie… W tych rodzinach rodzice nie okazują dzieciom żadnej prawdziwej sympatii. Dzieci, których wartość ma mniejsze znaczenie niż ubrania. Te dzieci staną się dorosłymi niezdolnymi do zarządzania priorytetami życia. Z kolei uwięzią się w koncepcji pieniądza opartej na tym, co zostanie o nich powiedziane. Zgodzą się na brak tego, co niezbędne, pod warunkiem utrzymania wizerunku sukcesu społecznego.

Pieniądze i szacunek

Ta reprezentacja pieniądza łączy się z poprzednią. Pieniądze są tu traktowane jako znak szacunku i podziwu. Ludzie, którzy zintegrowali tę wartość poprzez swoją edukację, stają się uzależnieni od pieniędzy. Nie dlatego, że chcą wiele zyskać, ale mogą szanować drugiego tylko zgodnie z tym, co on ma. Kobieta będzie szanować męża tylko za pieniądze, które przynosi do domu. Dlatego niektóre pary rozstają się, gdy tylko jedno lub drugie straci pracę lub pojawi się poważny problem finansowy.

Możliwa konsekwencja tego typu koncepcji pieniądza : jednostka stale szuka szacunku poprzez wynagrodzenie, które musi reprezentować jego własną wartość. Jeśli jako dziecko spostrzegał, że szacunek jednego z rodziców wobec drugiego zależny jest od tego, co to drugie wnosi do budżetu rodzinnego, doszedł do wniosku, że nawet przeciętne dochody stanowią zagrożenie : nie będą już brane pod uwagę. Następnie rozpoczyna iluzoryczne poszukiwania znaczącego zysku ; zainteresowanie i atrakcyjność pracy schodzi na dalszy plan.

 

Ten wymóg sprawia, że życie jako para jest trudne i kruche. Wszelkie przywiązanie jest uwarunkowane pieniędzmi. Jest to forma uzależnienia, która stwarza nieustanną walkę : muszę pokazać, że jestem w stanie zarobić tyle lub więcej niż taki a taki… Następuje permanentne niezadowolenie i frustracja.

 

Najmniejsze trudności finansowe, które podważają szacunek lub dotarcie do ukochanej osoby. 


Pieniądze zamiast miłości


 Który rodzic nie dał prezentu swojemu dziecku , aby zrekompensować nieobecność  czy rozłąkę ? Podobnie dziadkowie ,,landrynki które wyrażają swoją czułość w stosunku do wnuków poprzez regularne darowizny «  Wszystko to jest całkiem normalne. Ale miłość gotówkowa może niestety prowadzić do anormalnych zachowań. 

 

To czego nie potrafimy powiedzieć słowami, wyrażamy   za pomocą wektora,  pieniędzy ; poprzez prezenty i darowizny myśląc  że  to wyrazi naszą miłość. Ten szczególny sposób okazywania przywiązania do tych, których się docenia, jest zatem przekazywany z pokolenia na pokolenie. Następuje tzw. Uczenie społeczne, które polega na odtwarzaniu przez naśladowanie zachowań obserwowanych u bliskich od dzieciństwa.

 
Jako dorośli, osoby wychowane w tym kontekście rodzinnym będą chciały kupować uczucia, przyjaźń, szacunek.  Niestety ono nie zawsze przychodzi. Otoczenie wie, że taka osoba nie jest w stanie powiedzieć nie, że jest hojna, nie potrafi odmówić. Krewni lub przyjaciele wiedzą, jak uzyskać to, czego chcą… po prostu za pomocą emocjonalnego szantażu. Dajesz mi…kocham Cię, odmawiasz… wkurzam Cię.

 To zawsze działa !

 

Za tym trybem działania kryją się osoby kompulsywne lub bardzo zadłużone. Dla nich uzależnienie od pieniędzy jest drugorzędne w stosunku do uzależnienia emocjonalnego.



Ta koncepcja pieniędzy jako substytutu miłości unieszczęśliwia ludzi, ponieważ nieuchronnie je frustruje. Nieustannie wątpią w uczucia innych i nieustannie ich poszukują.


PARA I PIENIĄDZE

Wciąż są rodziny, w których ojciec opiera swój autorytet na roli dostawcy. W ten sposób hojnie daje swojej żonie tygodniowe oszczędności, które może wykorzystać na zaspokojenie różnorodnych potrzeb gospodarstwa domowego. Niektórzy nie wahają się odmówić żonie dostępu do karty bankowej – łatwiej jest kontrolować obsługę gotówki.


Dziś to się zmieniło, zarówno kobieta matka jak mężczyzna ojciec zarabiają na życie.Tak samo mężczyzna nie koniecznie jest już  tym, który ma najwyższą pensję. Sprawowanie władzy i autorytetu zostało odnowione. Faktem jest, że ten, kto utrzymuje rodzinę lub przynosi najwięcej kasy, może dać sobie więcej władzy od współmałżonka. Niekiedy decyzja o zakończeniu kariery, aby np. Wychowywać dzieci, mimo wspólnej decyzji generuje poczucie bezwartościowości, ponieważ nie ma pracy, nie wspiera bezpośrednio rodziny.


Ostrzeżenie !  Zbyt duża dominacja jednego partnera nad drugim tworzy ukryte konflikty, które stopniowo podważają solidność pary. 

Zawsze złożona relacja pary do pieniędzy musi być zrównoważona w subtelny sposób.

DZIECI I PIENIĄDZE

Musimy rozmawiać z dziećmi o pieniądzach.Oczywiście rozmowa musi być dostosowana do ich wieku. Najmłodszym, sprawy finansowe są dość obojętne. Ale czasami zadają pytania, gdy podsłuchują rozmowy na ten temat lub gdy biorą udział w rozliczeniu jakiegokolwiek zakupu. 

W ostatnich latach wartości w  stosunku do pieniędzy zmieniły się diametralnie. Spożywanie stało się ważną czynnością w naszym życiu, jeśli nie hobby. Ilu z nas nie spędza sobotnich popołudni na zakupach ? Ile czasu spędzamy na zakupach internetowych, które są w obecnych czasach bardzo popularne? Kilkadziesiąt lat temu ta szaleńcza praktyka konsumpcji nie wdzierała się tak bardzo w naszą egzystencję.

Dzieci uczestniczą, a nawet są zachęcane do pilnego udziału.

Komercyjne, dzieci i młodzież stanowią owocną i nieuniknioną niszę. Nieustannie przywoływaną przez reklamę i media, w naturalny sposób zintegrowali czynność kupowania z nawykiem oraz hobby.

Nasze dzieci interesują się pieniędzmi, nawet dużymi pieniędzmi, co jeszcze kilkadziesiąt lat temu wydawało się nie do pomyślenia. Który nastolatek nie korzysta z laptopa,  iPhone konsola do gier,   drogie i markowe perfumy,odrobina mody ?  Nastolatek zachwyca się YouTuberami, Celebrytami i chce też zarabiać jak oni sprzedawać swój wizerunek. Influancerzy zawładnęli podatną psychiką młodych. Widząc, jak kupujemy masowo w hipermarketach, które zachęcają do konsumpcji, łatwo zadłużają się, kupują drogie produkty nie mając już takich samych wzorców jak ich starsi. Pieniądze są dla nich łatwym przedmiotem i nie cenią wartości rzeczy, która jest im droga, wydaje się im po prostu dostępna.



  Media wdarły się w nasze codzienne życie, pokazując skandale polityczne i finansowe. Nieuczciwi biznesmeni, autorzy sprawdzonych przekrętów, otrzymują amnestię i stają się gwiazdami. 

 
Jak wobec tego zareagować na małego złodzieja skuterów, który znalazł się w więzieniu ? Inni młodzi ludzie, często nieletni, zajmujący się wszelkiego rodzaju handlem lub angażujący się w niego, otrzymują wyższe dochody niż ich pracujący ojcowie, którzy przez lata trudzili się dla ubóstwa. Jak nie myśleć, że wartości naszych dzieci nie zostały zachwiane…

Miasta są tego ilustracją. Brak tego, co wydaje się trywialne i konieczne, staje się nieznośną frustracją, której zaradzą kradzież, haracz lub układ.


Nasze dziecko  zyska więcej dzięki bogactwu serca.

Być może to jest bogactwo, o którym musimy rozmawiać z naszymi dziećmi. Doradź im, aby odnieśli sukces w życiu, zanim odniosą sukces finansowy.

Chociaż pieniądze zostały pierwotnie stworzone w celu ułatwienia handlu, mogą być również wynikiem dzielenia się. Zadowolenie innych to jedna z najpiękniejszych rzeczy w życiu. Powiedz im i naucz ich dawać, oczywiście w rozsądny sposób.

Dzieci i kradzież

Kradzież to zwykły i częsty powód konsultacji. Bardzo często rodzice są przytłoczeni tym, co odważyli się zrobić ich małe aniołki. Jednak sprawa nie zawsze jest tak poważna. Należy wziąć pod uwagę kilka kryteriów : wiek sprawcy, jego miejsce wśród rodzeństwa, warunki życia rodziny, poziom społeczny, jeśli jest to rodzina rekonstytuowana…

 Kiedy dziecko jest małe, trudno mu znieść frustracje. Żyjemy przecież świecie masowej konsumpcji …

W razie problemu


Pieniądze pozostają przedmiotem troski większości z nas, a małe dzieci nieuchronnie je dostrzegają. Są prawdziwymi gąbkami emocjonalnymi i niepokój rodzica będą szybko przez nich odczuwane. Niezależnie od tego, czy chodzi o kwestie finansowe, czy o problem w związku, wszystko przybierze wygląd niepokoju naznaczonego poczuciem winy i strachem przed brakiem miłości.

 Dla wielu dzieci pieniądze oznaczają konflikt. Życie stało się materialnie trudne i wielu rodziców utrzymuje sprzeczne relacje wywołane lękiem przed wycofaniem. Dzieci nie rozumują jak dorośli i każda kłótnia jest dla nich zapowiedzią katastrofy : separacji rodziców. Dzieci analizują wszystko w formie – wszystko albo nic. Dla nich nie ma kompromisu. Strach przed utratą jednego lub drugiego z rodziców, a nawet obojga, pojawia się bardzo szybko. Z tego powodu reprezentacja pieniądza jako przedmiotu sporu może być łatwo zintegrowana, co nie pozostanie bez konsekwencji.

 
Dlatego ważne jest, aby nie kłamać ani nie ukrywać problemów przed dziećmi. Aby nie fantazjowali  i nie tworzyli scenariuszy katastrof, musisz poświęcić czas na wyjaśnienie im po prostu powodów swoich zmartwień i powiedzieć, że to do was-dorosłych, należy je rozwiązać.

Możesz też w prosty sposób wyjaśnić konsekwencje braku pieniędzy w budżecie rodzinnym i charakter podejmowanych decyzji. 

MŁODZIEŻ I PIENIĄDZE

Młodzież nie zareaguje w ten sam sposób. Bardzo egocentryczni, graniczący z egoizmem, martwią się o sytuację tylko w ostatniej chwili, zwłaszcza jeśli zagrożony jest ich komfort.

 
Nastolatek doświadcza pieniędzy tylko poprzez natychmiastową satysfakcję lub frustrację. Nastolatka akurat nie obchodzi , jak zarabiają  rodzice. W razie problemu analizuje trudności i bardzo często zamartwia się dopiero wtedy, gdy pojawia się ryzyko, że jego standard życia spadnie. Jednak łatwo może się niepokoić, jeśli problematyczna sytuacja nie zostanie mu wystarczająco wyjaśniona.

 

Dla nastolatka rodzina jest także częścią jego wizerunku, jego wyglądu. Jeśli jego rodzice osiągnęli pewien poziom sukcesu, nie waha się pokazać go swoim małym towarzyszom i zainwestować w poczucie swojej mocy. W przypadku kryzysu szczególnie obawia się strachu, który odpowiada utracie szacunku ze strony rówieśników. Tu znowu dialog jest niezbędny. Nie bądź zszokowany obojętnością lub brakiem zainteresowania. Choć wydaje się, że nie przejmuje się tym, jest bardziej czujny, niż mogłoby się wydawać. Ale on się do tego nie przyzna !

 

Każdy nastolatek surowo potępia sposób życia i wartości swoich rodziców, „starych idiotów”, którzy nic nie rozumieją. Tylko to, co dotyczy jego komfortu, a zwłaszcza ich wizerunku, jest podstawowym priorytetem. 


Szybko szkodliwe dla jego kruchego stanu psychicznego. Nie wahaj się porozmawiać z nim o swoich problemach. Używaj prostych terminów i niekoniecznie wchodź w szczegóły. Nic nie jest bardziej stresujące niż niepewność, która pozwala wyobrazić sobie najgorsze. Jeśli sytuacja jest krytyczna, odważna rozmowa o niej jest pożądana z psychologicznego punktu widzenia. Nastolatek zrozumie konsekwencje, bez poczucia winy i chętnie weźmie udział w wysiłku wojennym.

Jak o tym rozmawiać ?

Nie mów o pieniądzach jak o końcu. Nie pozwól swoim dzieciom wierzyć, że celem życia jest zarobienie jak największej ilości pieniędzy. Prawdą jest, że każdy pracuje na wynagrodzenie, a ty nie pracowałbyś inaczej. Bądź pewny, ja też !


Niemniej jednak konieczne jest, aby twoje drogie małe głowy zrozumiały, że pieniądze otrzymane za twoją pracę są tylko drugorzędnym wzmocnieniem, sposobem na zapewnienie bytu rodzinie i jej codziennych potrzeb, a następnie na czerpanie przyjemności. Nie układaj rzeczy w odwrotnej kolejności ! 


Podobnie praca, którą wykonujesz, jest czynnością, która(mam nadzieję) jest czymś więcej niż tylko wypłatą na koniec miesiąca. Dzisiaj żyjemy w świecie bezgotówkowym niemamjac styczności bezpośrednio z pieniądzem lub jest on ograniczony do konta w banku i cyfr. Niemniej jednak nasze podejście pozostaje…

 
Źródło : Thierry Gallois. Psychologia pieniądza 

Malgorzata Wilk 

Poradnia Psychologiczno- Prawna EWSPA BRUKSELA 

 

 

Total
21
Shares
Previous Post

Dom Polski EWSPA w Brukseli  18 lat działalności!!

Next Post

Warsztaty dla dzieci i młodzieży

Zapisz się do newslettera Domu Polskiego w Brukseli aby być na bieżąco z wiadomościami, wydarzeniami i wskazówkami

Total
21
Share