PSYCHOLOGIA PIENIĄDZA.



Pieniądze tabu

W nawiązaniu do poprzedniego artykułu w którym pisałam o naszym stosunku do pieniądza , pragnę zwrócić waszą uwagę na kilka kluczowych aspektów .

 

W niektórych rodzinach nie wolno rozmawiać o pieniądzach. Nigdy nie jest przedmiotem rozmowy nawet w sposób poufny między dorosłymi. Nikt o tym nie mówi, nie zadaje pytań. Ta postawa jest przekazywana z pokolenia na pokolenie i śmiałość powiedzenia słowa „pieniądze na zjeździe rodzinnym są szczytem braku wykształcenia, przekroczeniem prawa rodzinnego wprowadzonego w sposób dorozumiany. Ta koncepcja pieniądza 《tabu 》wywodzi się z tradycji judeochrześcijańskiej i dotyczy wszystkich klas społecznych. Pieniądze są przedmiotem wstydu, podobnie jak seks. Jest brudny, ukrywamy go, nie pokazujemy, obchodzimy się z nim dyskretnie płacąc.

Reprezentuje potencjalne źródło dewiacji : poszukiwanie przyjemności, władzy nad innymi. Jest wtedy używany z podejrzliwością, dystansem lub obojętnością. Jest to psychiczny mechanizm obronny. Pieniądz staje się przedmiotem – w psychologicznym sensie tego terminu, który jest przerażający. Wszystkie wyobrażenia z tym związane są źródłem niepokoju, a milczenie stanowi bardzo iluzoryczną obronę.

 

Dziecko, które dorasta w takim środowisku, wyobraża sobie, że problemy finansowe nie istnieją, że rozwiązuje się je samodzielnie. Jako osoba dorosła, jeśli pojawią się trudności finansowe, poczuje się bezradne, niezdolne do stawienia im czoła, a przede wszystkim zawstydzone. Weźmie za to odpowiedzialność – często nadużycie i będzie cierpieć z powodu poczucia winy. Poczucie winy, które wzmocni jego niechęć do mówienia o pieniądzach.

 

Osoby z tego typu rodziny żyją więc w pewnym sensie niedojrzałości pieniężnej.  Czują się niekompetentni i wstydzą się, że sami nie wiedzą, jak radzić sobie ze swoimi trudnościami. Skąd mieliby wiedzieć ? Nikt nigdy nie powiedział im o problemach z pieniędzmi. W rezultacie pojawia się nudne zmartwienie, a kwestia braku staje się wszechobecna. Ponadto bardzo trudno jest im rozmawiać z innymi, ponieważ mówienie o pieniądzach pozostaje tematem tabu, za wyjątkiem inwestycji emocjonalnych – cele charytatywne.  Oddawanie się radościom, jakie niosą ze sobą pieniądze, jest zakazem tym potężniejszym, że ma dwojaką naturę – rodzicielską i religijną.

Pieniądze, rodzinny sekret

 

Może się zdarzyć, że pieniądze są postrzegane jako rodzinny sekret. Mała fortuna, której pochodzenia nikt nie zna, przekazywana  z pokolenia na pokolenie. Jajo lęgowe dano kiedyś, które podtrzymują rodzinną legendę. Instrukcja brzmi „motus et bouche cousue”. Tu znowu pieniądze nabierają haniebnego charakteru i nikt nie powinien o tym wspominać. Poza reakcjami opisanymi powyżej, osobom z tych rodzin trudno jest odważyć się zająć ich miejsce wśród innych, ponieważ czują się winne swojej łatwości. Czują się bogaci, ale uważają, że nie zasługują na wartość, jaką dają im pieniądze. Czują, że inni są godniejsi .

Pieniądze symbol sukcesu społecznego

 

Na obszarach uprzywilejowanych często istotne są wskaźniki sukcesu społecznego. Jednostka jest oceniana na podstawie zewnętrznych oznak łatwości lub obietnicy sukcesu. Każdy nowoprzybyły, chłopak lub dziewczyna jest w ten sposób analizowany i zostanie przez rodziców  akceptowany lub nie.

 

Postrzeganie pieniędzy jako symbolu sukcesu społecznego powoduje, że ludzie żyją powierzchownie. Przedstawiając ekran złożony z zewnętrznych oznak bogactwa, aby zachować pozory łatwości i sukcesu. Uczucia, emocje, głębokie aspiracje są spychane na dalszy plan, a nawet całkowicie stłumione. Osoby rezygnują z powołania, aby poślubić karierę, co nie jest dla nich atrakcyjne, ale jest dobrze postrzegane przez ich środowisko.

 

Ta reprezentacja pieniądza znajduje się w skromniejszych kręgach. Dzieci uczą się powstrzymywać swoje wybuchy emocjonalne i stwarzać pozory sukcesu. Skromny budżet rodzinny przeznaczany jest na zakup modnych ubrań, a nie na rzeczy niezbędne : żywność, zdrowie… W tych rodzinach rodzice nie okazują dzieciom żadnej prawdziwej sympatii. Dzieci, których wartość ma mniejsze znaczenie niż ubrania. Te dzieci staną się dorosłymi niezdolnymi do zarządzania priorytetami życia. Z kolei uwięzią się w koncepcji pieniądza opartej na tym, co zostanie o nich powiedziane. Zgodzą się na brak tego, co niezbędne, pod warunkiem utrzymania wizerunku sukcesu społecznego.

 

Pieniądze i szacunek

Ta reprezentacja pieniądza łączy się z poprzednią. Ludzie, którzy zintegrowali tę wartość poprzez swoją edukację, stają się uzależnieni od pieniędzy. Nie dlatego, że chcą wiele zyskać, ale mogą szanować drugiego tylko zgodnie z tym, co on ma. Kobieta będzie szanować męża tylko za pieniądze, które przynosi do domu. Dlatego niektóre pary rozstają się, gdy tylko jedno lub drugie straci pracę lub pojawi się poważny problem finansowy.

 

Możliwa konsekwencja tego typu koncepcji pieniądza : jednostka stale szuka szacunku poprzez wynagrodzenie, które musi reprezentować jego własną wartość. Jeśli jako dziecko spostrzegał, że szacunek jednego z rodziców wobec drugiego zależny jest od tego, co to drugie wnosi do budżetu rodzinnego, doszedł do wniosku, że nawet przeciętne dochody stanowią zagrożenie : nie będą już brane pod uwagę. Następnie rozpoczyna iluzoryczne poszukiwania znaczącego zysku ; zainteresowanie i atrakcyjność pracy schodzi na dalszy plan.

Ten wymóg sprawia, że życie jako para jest trudne i kruche. Wszelkie przywiązanie jest uwarunkowane pieniędzmi. Jest to forma uzależnienia, która stwarza nieustanną walkę : muszę pokazać, że jestem w stanie zarobić tyle lub więcej niż taki a taki… Następuje permanentne niezadowolenie i frustracja.

Najmniejsze trudności finansowe, które podważają szacunek lub dotarcie do ukochanej osoby.

Małgorzata Wilk

Total
0
Shares
Previous Post

KONKUBINAT

Next Post

Warsztaty dla młodych

Zapisz się do newslettera Domu Polskiego w Brukseli aby być na bieżąco z wiadomościami, wydarzeniami i wskazówkami

Total
0
Share